วันศุกร์ที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2553

ศิษย์โง่ไปเรียนเซ็น บทที่ 12


บทที่ 12

มีเศรษฐีท่านหนึ่ง ชื่อ “ลิ้มเจี๊ยะช้ง” ได้มากราบเรียนถาม “ท่านภิกษุดอกบัวพ้นน้ำ” ว่าผมได้กระทำความดีไว้มากมาย แต่ไม่ได้ดีสมใจหวังสักทีเลย? ฉะนั้นหลักธรรมที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ท่านตรัสไว้ว่า “ทำดีได้ดี-ทำชั่วได้ชั่ว” นั้น ผมสงสัยว่าจะไม่เป็นความจริงเสียแล้วครับ? พระคุณเจ้า

ท่านภิกษุดอกบัวพ้นน้ำ ตอบว่า ถูกแล้ว! พระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านตรัสไว้ว่า “ทำดีได้ดี-ทำชั่วได้ชั่ว” นั้นไม่ผิดคือการทำดี “มันดีอยู่ในตัวแล้วขณะที่ทำ ...”

ส่วนการทำชั่วนั้น “มันชั่วอยู่ในตัวแล้วขณะที่ทำ ...”

อุปมาได้ดังท่านเศรษฐีได้ทำความดีไว้หนึ่งแสนชั่ง มันก็ดีเสร็จเรียบร้อยในตัวแล้วขณะที่ท่านทำ ที่นี้ถ้าท่านทำความชั่วไว้หนึ่งแสนชั่ง ท่านก็เป็นคนชั่วหนึ่งแสนชั่ง มันเป็นคนชั่วมาแล้วเสร็จอยู่ตัวโดยเรียบร้อยแล้ว เป็นอนุสัยจิตสืบภพชาติไปแล้ว

ท่านเศรษฐี “ลิ้มเจี๊ยะช้ง” พอฟังธรรมข้อนี้แล้วก็เกิดศรัทธาในพุทธธรรมเป็นอย่างมาก จึงได้เรียนถามต่อไปอีกว่า “ผมรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจมานานแล้ว เพราะชาวบ้านทั่วไปเขากล่าวหาว่าผมเป็นคนเห็นแก่ตัวไม่เคยทำบุญ ไม่มีเมตตาจิตต่อเพื่อนมนุษย์เลย เก็บค่าเช่านาค่าเช่าบ้าน ขูดเลือดขูดเนื้อคนยากคนจนเกินกว่าเหตุ ส่วนผมนั้นคิดว่าผมมีบ้าน มีนา ให้เขาเช่าแล้ว ก็เป็นการทำบุญและมีเมตตาจิตอยู่แล้ว การกระทำเช่นนี้ ยังมิใช่เป็นบุญอีกด้วยหรือ? ผมกลุ้มอกกลุ้มใจด้วยการถูกชาวบ้านเขากล่าวหา ซึ่งไม่เป็นความยุติธรรมเป็นอย่างนี้ครับ! พระคุณเจ้า”

ท่านภิกษุดอกบัวพ้นน้ำ ตอบว่า “เดี๋ยวก่อน! ท่านเศรษฐีท่านเคยสละเงินทองทำบุญสร้างถนนหนทาง ขุดบ่อน้ำ เก็บศพไม่มีญาติ สร้างวัด เอาข้าวที่ได้มาจากการเก็บค่าเช่านา ออกแจกเป็นทานในยามที่บ้านเมืองเกิดทุพภิกขภัยบ้างหรือเปล่า?”

ท่านเศรษฐีตอบว่า “เปล่า! ไม่เคยเลย...ครับ!”

ท่านภิกษุดอกบัวพ้นน้ำ พูดว่า “ขอให้ท่านเศรษฐี จงสนใจพิจารณาคำพูดดังที่ชาวบ้านเขากล่าวหานั้นดูบ้าง เผื่อจะเป็นคุณมหาประโยชน์ในภพหน้า ๆ ของท่านสืบไปอย่างมหาศาล สาธุ!”

ท่านเศรษฐีจะมีนาสัก 10,000 (หนึ่งหมื่น) ไร่ ท่านก็กินข้าววันละสามมื้อ

มีบ้านสัก 1,000 (หนึ่งพัน) หลัง กลางคืนท่านก็นอนเตียงยาวเพียงแค่ 8 ศอก ที่หลุมฝังศพท่านนั้น จะบรรจุได้ก็เพียงแต่ซากศพที่เน่าเปื่อยอันไม่จีรังยั่งยืนอะไรเลย! อันเป็นที่สุดของมนุษย์ทุกรูปทุกนามนั้น จะหนีไปไม่พ้น คือ “พึ่ง-พบ-เพียร-พัก-พลาด” 5 คำนี้ ขอให้ท่านเศรษฐีจงนำเอาไปคิดตรองดูอีกทีเถิด? ว่ามีความจริงบ้างไหม?

ท่านเศรษฐีแห่งแขวงมณฑลโอ้วปัก พอได้ฟังจบลงแล้วก็เกิดความสว่างไสวในพุทธธรรมขึ้นมาทันที หลังจากนี้ท่านได้เป็นผู้สนับสนุนการเผยแพร่ “นิกายเซ็น (ฌาน)” ให้แพร่หลายไปอีกมากมาย




ศิษย์โง่ไปเรียนเซ็นเล่ม 1
Pic. | 166 Page.
Download Now

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น