บันทึกการอ่านและบทเสริมเล่มที่1
“เศรษฐีให้เงินทองเป็นทาน
ส่วนปราชญ์ให้ขันธ์ 5 เป็นทาน”
ส่วนปราชญ์ให้ขันธ์ 5 เป็นทาน”
เซ็งง้วน แซ่เล้า
“การศึกษาธรรมก็คือการกระทำให้แจ้งในอริยสัจจ์และหลักธรรม ของ สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าย่อมไม่มีคำว่า มหานิกาย หรือ ธรรมยุต และมหายาน หรือหินยาน หากยังมัวข้องอยู่ต่อความรู้สึกในทำนองนี้แล้ว การที่จะศึกษาต่อไปถึงคำว่า อนิจจัง – ทุกขัง – อนัตตา ก็ไร้ประโยชน์”
ประวิทย์ รัตนเรืองศรี
“จงอย่าหวงผู้อื่น ๆ เขาหยิบยืมอ่านนั่นแหละจะเป็นโชคดี! ได้มีโอกาสสร้างบุญกุศลแล้วจะสนองท่านไปภพหน้าอย่างมหาศาล”
ขอตอบขอบพระคุณ เนื่องในปี พ.ศ. 2512 นี้
ข้าพเจ้า “ธีรทาส” ได้รับจดหมายคำอวยพร และ ส.ค.ส. ที่ส่งมาจากท่านผู้ใหญ่ต่าง ๆ ที่มองเห็นคุณของเมตตากรุณาธรรมบารมีแนวทางนี้
ฯพณฯ จอมพล ถนอม และท่านผู้หญิง จงกล กิตติขจร
ฯพณฯ พลเอก ทวี และคุณหญิง อารี จุลละทรัพย์
ฯพณฯ พลโท อัมพร และคุณหญิง สมสมัย ศรีไชยยันต์
พล.ต.ต. ชัช และคุณนาย ดาววัน ชวางกูร
และยังได้มีของท่านผู้ใหญ่อีกมาก พร้อมทั้งพระภิกษุสามเณร อุบาสก อุบาสิกา ตามจังหวัด อำเภอต่าง ๆ ได้ส่งคำอวยพรมาให้ข้าพเจ้า จงมีอายุยืน มีกำลังใจ เป็นนักบุญตัวอย่าง ประกาศธรรมาณาจักรใจนี้อีกมากมาย ซึ่งไม่สามารถที่จะนำเอามาตีพิมพ์ไว้ ณ ที่นี้ได้หมดขออภัยด้วย
ข้าพเจ้าขอขอบพระคุณเป็นอย่างสูง ขอจารึกคุณธรรมในดวงจิตของทุก ๆ ท่านที่มองเห็นเมตตากรุณาธรรมทานนี้มีต่อชีวิตสรรพสัตว์ไว้ ณ ที่นี้ เพื่อให้อนุชนรุ่นหลัง ๆ ทราบสืบไป สาธุ!
ข้าพเจ้าขอสวดมนต์อวยพร ให้ทุก ๆ ท่านจงปราศจากโรคภัยไข้ทุกข์เบียดเบียน และมีอายุยืนด้วยบุญสมในความต้องการ ถ้ามุ่งทางโลกแล้วขอให้มีโชคดี จงได้เกิดเป็นปราชญ์ที่ทรงไว้ด้วยศีลธรรมอันดีงามของโลก พร้อมด้วยลาภยศสรรเสริญสุขไปตลอดทุกชาติภพ ถ้ามุ่งทางธรรมแล้วขอให้จงเป็น “พระโพธิสัตว์” ได้บรรลุธรรมวิเศษสุดอย่างฉับพลันเป็น “พระพุทธเจ้า” อย่างฉับพลันในอนาคตกาลทุก ๆ ท่านด้วยเทอญ สาธุ!
จาก ธีระ วงศ์โพธิ์พระ (ธีรทาส)
(พุทธสมาคม เป้าเก็งเต๊ง 231/1 ซอยปลูกจิต 2 กทม. รหัส 10330)
(พุทธสมาคม เป้าเก็งเต๊ง 231/1 ซอยปลูกจิต 2 กทม. รหัส 10330)
“แม้เราได้ถ่ายทอดให้แล้วซึ่งธรรมะแห่งจิต ธรรมะก็จะเป็นธรรมะไปได้อย่างไรกัน? เพราะว่าไม่ใช่ทั้งธรรมะ ไม่ใช่ทั้งจิต ที่สามารถมีอยู่อย่างมีความเป็นตัวเป็นตน เข้าใจข้อนี้เท่านั้น เธอจึงจะเข้าใจธรรมะซึ่งถ่ายทอดด้วย จิต – ถึง – จิต.”
โพธิธรรม
“ผู้ที่รู้จักโลกดีแล้วนั้น ย่อมบูชาความสำราญทางธรรมหรือทางฝ่ายใจอันแท้จริง เป็นสิ่งสำคัญ; และถือเอาส่วนกายหรือวัตถุ เป็นเพียงเครื่องอำนวยความสะดวกในฐานะเป็นคนรับใช้ สำหรับคอยรับใช้ในการแสวงหาความสำราญทางฝ่ายจิตเท่านั้น.”
พุทธทาสภิกขุ
คติพจน์ของท่านอาจารย์พุทธทาสภิกขุ
ยามจะได้ ได้ให้เป็น ไม่เป็นทุกข์
ยามจะเป็น เป็นให้ถูก ตามวิถี
ยามจะตาย ตายให้เป็น เห็นสุดดี
ถ้าอย่างนี้ ไม่มีทุกข์ ทุกวันเอยฯ
ยามจะได้ ได้ให้เป็น ไม่เป็นทุกข์
ยามจะเป็น เป็นให้ถูก ตามวิถี
ยามจะตาย ตายให้เป็น เห็นสุดดี
ถ้าอย่างนี้ ไม่มีทุกข์ ทุกวันเอยฯ
หมายเหตุ :
ได้ให้เป็น คืออย่าได้เผื่อเอามาเป็นตัวกู หรือของกู เหมือนที่เขาได้ ๆ กัน
เป็นให้เป็น คืออย่าเป็นด้วยรู้สึกยึดมั่น ถือมั่นด้วยอุปาทาน ว่ากูเป็นนั่นเป็นนี่ไปตามนั้นจริง ๆ แม้ที่สุดแต่การเป็นบิดา มารดา
ตายให้เป็น คือตายชนิดที่ไม่ตาย แต่กลับเป็น อยู่ตลอดกาล, และต้องเป็นการกระทำชนิดที่เรียกว่า ตายเสียก่อนตาย คือตายเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก่อนแต่ร่างกายแตกดับ ๆ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น