ศิษย์โง่ไปเรียนเซ็น สารบัญ

สารบัญ
ศิษย์โง่ไปเรียนเซ็น (ฌาน) เล่มที่ 1
(มี 14 บท)
คำนำผู้แปล โดย “ธีรทาส” และสารบัญ

บทที่ 1
นายดอกบัวใต้น้ำ เป็นชาวนาโง่ ศึกษาธรรมะผิดหวัง. พระปัญญาเภสัช (ตี้เอ๊ยะซาจั๋ง) ได้นำต้นศรีมหาโพธิ์ จากอินเดียมาปลูกไว้เมืองจีน. แล้วเข้าฌานดูรู้ว่าอีก 170 ปี จักมี “พระโพธิสัตว์” มาบรรลุธรรม ณ ตรงจุดนี้ ท่านจึงได้สร้างวัดไว้ก่อน (ผู้สร้างวัดท่านเว่ยหล่าง) สมัยพระเจ้าเหลียงบู๊ตี่.

บทที่ 2
นายดอกบัวใต้น้ำ เรียนธรรมะวันแรก. ท่านพ่อ ถือไม้เท้าสอนธรรมะข้อ “โลภะ” อยู่ที่ตรงไหน? หมวกหายไป. สอนธรรมะข้อ “โทสะ” อยู่ที่ตรงไหน? หวดสันหลัง นายดอกบัวใต้น้ำลงไป 3 ที ให้ตากละอองหิมะ 3 ชั่วโมง บรรลุธรรมหายโง่ไปมากเลย....

บทที่ 3
ท่านพ่อ เทศนาเรื่อง “วัชรปรัชญาปารมิตาสูตร และปรัชญาปารมิตาหฤทัยสูตร” นายดอกบัวใต้น้ำ เริ่มเกิดปัญหาแวบ ! มีอารมณ์สงสัยในปัญหาธรรมนั้นขึ้นมาทันที. ฟังสรุปเรื่องขันธ์ 5 อยู่ในร่างกายของคนที่ตรงไหน?

บทที่ 4
ท่านพ่อ สอนธรรมะข้อ “โมหะ” ให้นายดอกบัวใต้น้ำส่งไม้กวาดให้เป็นปริศนา...ให้กวาดจนหมดแล้วบรรลุธรรม. ได้อุปสมบท เป็น “พระภิกษุดอกบัวพ้นน้ำ” ไปแล้ว. หลักฐานที่นายจุนทะฯ ปรุงอาหารถวาย พระสัมมาสัมพุทธเจ้า มื้อสุดท้ายด้วยเห็ดเนื้ออ่อน. ท่านพ่อ ให้โอวาทชี้ทาง “อรหัตภูมิ และ โพธิสัตว์ภูมิ”

บทที่ 5
นายวานิช พ่อค้าเกลือ. พระภิกษุซิ้งทง พระภิกษุตี้หุย พระภิกษุชอเจ็ง ออกธุดงค์มุ่งไปยังสำนักโซกาย. ระหว่างทางพบวัดในกลางดง คือนิกายวินัย (ลุกจง) ค้นพบกรรมวิธีเจริญสมาธิจิต คือเพ่งพิจารณาดูที่ต้นไม้คด ๆ โค้ง ๆ โพรงไม้กว้าง ๆ ตอไม้ปูดนูนโตตะปุ่มตะป่ำ ดูนาน ๆ จิตจับไปที่รากไม้ยาวชอนไช ดูกิ่งไม้บิดก้านไม้งอ ๆ หงิก ๆ ใบเขียวสดใสชุ่มฉ่ำ ดูป่าถ้ำภูผา โขดหินงอกหินย้อยต่าง ๆ และสายลำธารน้ำตก เพราะจิตคลอเคลียในสิ่งเหล่านั้นหมด...พลังนิ่ง-พลังเงียบอันเร้นลับนี้ เป็นสื่อกลางบันดาลใจ แล้วเกิดอารมณ์ สมถะ....รักษาโรคเส้นประสาท จิตเย็นว่างสงบลง ทำให้สดชื่น มีสมาธิดีได้เหมือนกันแล....

บทที่ 6
ภิกษุซิ้งทง เสกใบไม้ให้กลายเป็นตัวต่อ เป็นตัวแตน, เสกเม็ดมะม่วงให้งอกขึ้นเป็นต้นได้ทันที เขาเล่นกลกันมาเป็นพัน ๆ ปีแล้ว (วิชาสับเปลี่ยน)

บทที่ 7
ภิกษุซิ้งทง ทำบุญพิมพ์หนังสือธรรมแจกทานไปตั้ง 2 อีแปะ...พอนึกถึงบุญกุศลทานนั้น “พระกวนอีมมหาโพธิสัตว์” ก็มาช่วย. พบประตูเมืองสวรรค์สุขาวดี. (เก็กลักสี่ก่าย) ตอนจะกลับได้พบ “ยมบาล” บอกทางรอดให้ คือ “มหาสติปัฏฐานสี่และมรรคมีองค์แปด”

บทที่ 8
ภิกษุซิ้งทง ภิกษุตี้หุย ภิกษุชอเจ็ง ถึงสำนักโซกาย พบ “ภิกษุดอกบัวพ้นน้ำ” กำลังสอนธรรมะแก่สามเณร มีลักษณะ (โหงวเฮ้ง) เห็นแววตาแห้งจากกาม คือจิตว่างจากกิเลสไปมากแล้ว

บทที่ 9
พระจักพรรดินี บูเช็กเทียง เกิดศรัทธาธรรมแบบง่าย ๆ เป็นปัญญาวิมุตติ. โล้วไต้เม้ง ถามเรื่องโพชฌงค์เจ็ด. ภิกษุทั้ง 4 ท่านถือคติพจน์เป็นอุดมคติ 12 ข้อ “จนแล้วอาย – ไม่ใช่เซ็น”

บทที่ 10
ลี้ซ้งฮุ้น ถามเรื่อง “อริยโพธิสัตว์ และ ปุถุชน โพธิสัตว์” ต่างกันอย่างไร? ผู้มุ่ง “พุทธภูมิ” มีมหาปณิธาน 4 ข้อ

บทที่ 11
อุบาสิกา เตียเพ็กฮุ้น ถามเรื่องการทำบุญอธิษฐานจิต แล้วจะไปเกิดได้ตามที่ตนต้องการอย่างไร? “จิตเกิด – รูปธรรมทั้งหลายก็เกิด. จิตดับ – รูปธรรมทั้งหลายก็ดับ”.

บทที่ 12
ท่านเศรษฐี ลิ้มเจี๊ยะช้ง ถามเรื่องการ “ทำดีแล้วไม่ได้ดี” ตอบ มีนาสักหมื่นไร่ก็กินข้าววันละ 3 มื้อ นอนเตียงยาว 8 ศอก ใส่หลุมฝังศพไปไม่ได้เลย ที่สุดแล้ว คือ “พึ่ง – พบ – เพียร – พัก – พลาด” (จำตัวพอ – พ – ทั้ง 5 นี้)

บทที่ 13
ภิกษุทั้ง 4 ท่านถึงวัดกัมจุ้ยยี่ ภิกษุดอกบัวพ้นน้ำ กล่าวโศลกให้สติแก่เจ้าอาวาส เรื่อง “มนุษย์มีปากย่อมพูด คนมีหูย่อมฟัง...” และเรื่อง “พุทธะ” เปิดประตูเมืองสวรรค์ชั้น “สุขาวดี (เก็กลักสี่ก่าย)” ให้เห็นคุณธรรมของพระอมิตาภะพุทธเจ้า พระกวนอีมมหาโพธิสัตว์ พระมหาสถามะปราปต์มหาโพธิสัตว์

บทที่ 14
ภาพศิลาจารึกชีวประวัติ พระสังฆราชโพธิธรรมมหาครูบา อายุ 120 พรรษา (องค์แรกนำเซ็นจากอินเดียถึงจีนมุ่งแดนมังกร) รายชื่อพระสังฆปริณายกที่สืบอายุพระพุทธศาสนาจากต้นตอที่อินเดียโน้น ลงมา 28 พระองค์. แล้วพระสังฆราชโพธิธรรมมหาครูบานำบาตร – จีวร – สังฆาฏิ – ธรรมทั้งหมดของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าหนีภัยสงครามใหญ่ในอินเดีย ข้ามทะเลอ้อมแหลมมลายู 3 ปีถึงเมืองจีน (มุ่งจับมังกร) เข้าเฝ้า พระเจ้าเหลียงบู๊ตี่. ตอบ เรื่องบุญและกุศลนั้นไม่เหมือนกัน. พระสังฆราชโพธิธรรมมหาครูบา. ได้พบพระธรรมาจารย์ปอจี่เซี้ยงซือ (คือพระจี้กง.) หน้าพระที่นั่งพระเจ้าเหลียงบู๊ตี่. พระสังฆราชโพธิธรรมได้ถอนเขี้ยวตัวเอง 2 ซี่ ใส่ถ้วยน้ำชาสามเณรไป. โยนต้นหญ้าลงในน้ำ ยืนลอยตัวด้วยวิชาตัวเบา – กายเบา. แล้วก็กวักมือเรียก พระซิ่งกวง. รายชื่อพระสังฆปริณายกสายอินเดีย. พระสังฆราชโพธิธรรมมหาครูบา อายุ 150 พรรษา ก่อนมรณภาพ สอบภูมิธรรมของศิษย์ ถามว่า “ธรรมะที่แท้จริงนั้นคืออะไร?” ตอบ เรื่องเซ็นเนื้อ – เซ็นกระดูก. กล่าวโศลกต่าง ๆ
ภาพศิลาจารึก ชีวประวัติ พระสังฆปริณายกองค์ที่ 2 พระเว่ยโหมหาครูบา (พระหุยค้อไต้ซือ) วีรกรรมอันยิ่งใหญ่ของท่าน คือ “ตัดแขนซ้ายบูชาพระธรรม ปลงสังขารตก รักธรรมะมากกว่าชีวิต” เฝ้าคอยพระอาจารย์นั่งเข้าฌานอยู่ถึง 9 ปี และโศลก

ภาพศิลาจารึก ชีวประวัติ พระสังฆปริณายกองค์ที่ 3 พระซังซานมหาครูบา (เจ็งฉั่งไต้ซือ) อุบาสกมีโรคอัมพาตเบียดเบียน แต่หาบาปนั้นไม่พบ. ฉันได้ชำระบาปให้ท่านแล้ว และโศลก

ภาพศิลาจารึก ชีวประวัติ พระสังฆปริณายกองค์ที่ 4 พระตูชุนมหาครูบา (เต้าสิ่นไต้ซือ). เดิมเป็นสามเณร ผู้อยากหลุดพ้น. ใครเขาผูกเจ้าไว้ล่ะ? รู้ว่าไม่มีใครเขามาผูกตนไว้เลย. แล้วทำไมเจ้าจึงจะต้องมาหาคนแก้ด้วยเล่า? กลางคืนไม่เคยนอนจนหลังแตะถึงพื้นเสื่อ ตกค่ำนั่งแต่สมาธิ 58 พรรษา และโศลก

ภาพศิลาจารึก ชีวประวัติ พระสังฆปริณายกองค์ที่ 5 พระฮวางยานมหาครูบา (ฮ่งยิ้มไต้ซือ) เมื่อชาติก่อนเป็นตาแป๊ะแก่ถือศีลกินเจ ชอบปลูกต้นสนเล่น. อาศัยท้องหญิงสาวพรหมจารีเกิด เป็นแม่และลูกขอทานเขากินไป 7 ปี. ได้พบพระสังฆปริณายกองค์ที่ 4 บอกว่า “แซ่พุทธะ – คือ – ว่าง” จึงไม่มีระลึกชาติได้และโศลกปริศนาธรรม

ภาพศิลาจารึก ชีวประวัติ พระสังฆปริณายกองค์ที่ 6 พระเว่ยหล่าง มหาครูบา (หุยเล้งไต้ซือ), เดิมเป็นชายหนุ่มผู้มีความกตัญญู ตัดฟืนขายเลี้ยงมารดา. ได้ฟังเขาสวด “วัชรปรัชญาปารมิตาสูตร” ถึงตอนที่ว่า “จิตเกิดอย่างไม่ติด” แล้วใจก็ลุกโพลง! สว่างไสวในพุทธธรรม, อายุ 24 ปี ได้รับการถ่ายทอด – บาตร – จีวร – สังฆาฏิ – ธรรม ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เป็นพระสังฆปริณายกองค์ที่ 6 (ถ้านับตามสายจากอินเดียลงมาต้องเป็นอันดับที่ 33) ได้ฟังโศลกของครูชินเชา (ซิ่งซิ่ว) ก็รู้ว่ามีปัญญาเพียงแค่รู้แจ้งอนัตตา คือโลกียธรรมเท่านั้น. โศลกของเว่ยหล่าง เข้าถึงสุญตาคือโลกุตรธรรมไปแล้ว. มีโศลกของพระสังฆปริณายกองค์ที่ 5 (พระฮ้งยิ้มมหาครูบา). ท่านอุบาสกเว่ยหล่างได้รับบาตร – จีวร – สังฆาฏิธรรมแล้ว โอ...อมิตาพุทธ! ต้องรีบหนีภัยไปอยู่กับพวกพรานในป่าทึบนานถึง 15 ปี. ท่านถือมังสวิรัติ ไม่เสพเนื้อสัตว์ ยามจนมุมเข้าก็เดินสายกลาง คือ เอาผักลงไปอาศัยต้มในหม้อเนื้อของพวกพรานป่า แล้วก็กินแต่ผักนั้นล้วน ๆ เป็นตัวอย่างของผู้ถือมังสวิรัติด้วย “ฉันผักในจานเนื้อ” พระเจ้าจักรพรรดินีบูเช็กเทียง มอบให้ราชเลขาธิการชื่อ “โง้วฉุ่นเท่ง” นำพระราชสาสน์และบาตรไพฑูรย์และสิ่งของอื่น ๆ ไปถวาย

---

ศิษย์โง่ไปเรียนเซ็นเล่ม 1

Picture. | 166 Page.
Download Now

ดาวน์โหลดคลิปเสียงนี้